Oeps, viltstift!

Oeps, viltstift!

Onze kinderen gedroegen zich gister als echte snotaapjes. Ze zaten lief met z’n tweetjes te kleuren aan het daarvoor bestemde schoolbankje, althans dat dachten wij. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik trap er steeds weer in. Als je kinderen heel stil aan het spelen zijn, moet je niet denken “Oh, wat fijn!”. Nee, je moet als de wiedeweerga gaan kijken wat ze aan het uitspoken zijn, want negen van de tien keer doen ze iets wat jij niet goed vindt.

Schreef ik laatst nog een blog over dat kindertekeningen uniek zijn, de tekeningen met viltstift die nu op hun gezicht, handen en kleren waren verschenen waren ook uniek! En leuk dat ze het vonden! Dat het toch echt niet de bedoeling was om op elkaar te tekenen, dat hebben ze geweten. Het schoonboenen vonden ze iets minder leuk.

Heeft jullie snotaapje ook wel eens iets gekleurd in huis wat toch echt niet de bedoeling was?

Er zijn 7 reacties voor dit artikel
  1. Karin 01-02-2016 18:51

    Haha tuurlijk hier vind ik ook strepen op de muur die ik niet kan verklaren. Oh ja en niemand heeft het gedaan

    • Sietske Ott 01-02-2016 19:19

      Dat niemand het heeft gedaan herinner ik me nog van vroeger met mijn broers. Ben benieuwd wanneer zich dat hier aandient 🙂

  2. Marjolein 01-02-2016 19:11

    Wat dacht je van stoepkrijt op het grove granol? Er niet af te poetsen of te stuffen dus enige manier: heel de kamer opnieuw witten!!

  3. Janneke 01-02-2016 19:45

    Hoe leg je nou uit dat je niet op jezelf mag kleuren als paps duidelijk zichtbaar wel op z’n arm gekleurd heeft (alias tattoo).
    Ze was heel trots erop.

    • Sietske Ott 01-02-2016 20:09

      Ik zou haar lekker trots laten zijn voor die ene keer! Papa is immers haar grote voorbeeld! En daarna uitleggen dat ze pas op haar zelf mag kleuren als ze net zo groot en oud is als papa.

  4. Pingback: Kleine kunstenaars – Snottaapjes

Geef een reactie