Knuffel

Knuffel

Mijn dochter heeft een knuffel. Ze noemt haar “Nijntje”. Nijntje is haar grootste vriendinnetje, ze draagt Nijntje het liefst de hele dag met haar mee. Persoonlijk vind ik het geen gezicht als ze heel de dag met dat afgekloven knuffeltje rond loopt, dus hebben we hier ingesteld dat Nijntje altijd in bed op haar kamertje blijft. Nijntje heeft ook een tweelingzusje, al zou je dat niet zeggen. Haar tweelingzusje ziet er namelijk nog net zo uit als toen we hem kochten. Met 8 maanden merkten we dat dit haar lievelingsknuffel was. Dus, snel naar de winkel gerend om er nog 1 aan te schaffen, maar helaas….het was al te laat. We hebben van alles geprobeerd. Erbij leggen in haar bedje, beide Nijntjes samen in de wasmachine zodat ze allebei hetzelfde roken, ze mocht deze Nijn zelfs meenemen naar beneden.

“Deze Nijn is gewoon echt niet zo lief!” Aldus mijn dochter.

Bij haar broertje dachten we: “Dat pakken we anders aan.” Vanaf het begin af aan heb ik 1 knuffel tot zijn knuffel gebombardeerd, een aapje. En ik heb hier gelijk 3 aapjes van aangeschaft. Hij vond alle aapjes gelijk alle 3 net zo lief en maakte geen onderscheid. Gelukt, dachten we! Maar op een gegeven moment wist hij dat hij 3 aapjes had. En nu slaapt hij het liefst met alle 3 zijn aapjes tegelijk. Die worden dan met die koddige armpjes tegen m aangedrukt als hij in z’n bedje ligt en hij is niet van plan om ze nog los te laten tot de volgende morgen wanneer hij wakker wordt.

Maar goed, het mooie van knuffels vind ik, is dat ze allebei troost, veiligheid en vertrouwdheid van hun knuffel hebben. Ook in situaties waarbij ze het even zonder ons moet stellen op bijvoorbeeld het kinderdagverblijf,  s ‘nachts in hun eigen bedje of wanneer ze ziek zijn.

Geef een reactie